Oud-prijswinnaars

Romano Guardini

Romano Guardini

1962

Romano Guardini is in leven en werk een waardig navolger van Erasmus geweest. Het is zijn grote verdienste op veelzijdige wijze te hebben bijgedragen aan het behoud, de vorming en verdieping en, waar nodig, de herfundering van het Europese geestesleven.
Romano Guardini, geboren in Verona in 1885, heeft zijn gehele leven in Duitsland gewoond, waar hij zich ontwikkelde tot een van de belangrijkste figuren in het katholieke intellectuele leven. Hij studeerde eerst natuurwetenschappen, maar na een persoonlijke crisis begon hij aan een kerkelijke studie. In 1910 werd hij tot priester gewijd. Tot 1923 was hij werkzaam in het pastoraat; daarna werd hij hoogleraar Dogmatische Theologie in Breslau, het huidige Wroclaw. Later doceerde hij ook Katholieke Levensbeschouwing in Berlijn totdat de nazi’s hem ontsloegen. Na de oorlog was hij professor in Tübingen en München. Zijn eerste grote werk Vom Geist der Liturgie (1918) heeft grote invloed gehad, zelfs tot op het Tweede Vaticaans Concilie. In 1909 richtte hij de ‘Quickborn-beweging’ op waarin hij jongeren binnen het kader van werkweken onderrichtte in christelijke verdieping. Romano Guardini overleed in 1968 te München. Romano Guardini geldt als een van de voornaamste christenhumanistische cultuurfilosofen. Hij heeft ernaar gestreefd een nieuwe houding voor de mens te vinden in zijn relatie tot God; zijn streven was het katholicisme met de moderne cultuur te verzoenen. Dit heeft hij verwoord in talloze geschriften op godsdienstfilosofisch, liturgisch, pedagogisch en oecumenisch gebied. Bovendien was hij thuis op vele andere terreinen zoals psychologie, literatuur en kunst.

Romano Guardini heeft de hem toegekende Erasmusprijs ten goede laten komen aan het project Lexikon der Philosophie. Mede door deze bijdrage kon een begin gemaakt worden met een nieuwe bewerking van de Encyclopedia Filosofica. Romano Guardini was medewerker aan dit lexicon.