Oud-prijswinnaars

Maurice Béjart

Maurice Béjart

1974

De Erasmusprijs werd in 1974 gedeeld door twee kunstenaars: de Britse danseres en artistiek leider Ninette de Valois en de Franse danser en choreograaf Maurice Béjart.

Maurice Béjart kreeg de Erasmusprijs voor zijn creaties op het gebied van het moderne ballet. Geboren in 1927 debuteerde Béjart als danser in zijn geboorteplaats Marseille. In 1945 vestigde hij zich in Parijs waar hij verbonden was aan het Ballet des Champs Elysées van Roland Petit. In 1954 stichtte hij Les Ballets de l’Etoile, in 1957 Ballet Théatre de Paris genaamd. Vanaf 1961 leidde hij het Ballet van de 20ste Eeuw te Brussel, in welke stad hij in 1970 ook zijn eigen dansschool Mudra (opgeheven in 1988) stichtte. In 1977 stichtte hij Mudra Dakar. In 1987 verhuisde hij naar Zwitserland, waar hij het Béjart Ballet Lausanne stichtte en de dansschool Rudra. Béjart’s vaak symbolische en moderne vormen zijn sterk beïnvloed door de vrije en moderne danskunst van Rudolf von Laban, die vooral de persoonlijke beweging en expressie benadrukte, en voorts door het moderne Amerikaanse ballet. Zijn expressie van de veelheid van menselijke emoties in bewegingen en gebaren hebben geleid tot een vernieuwde opvatting van de danskunst. Sommige van zijn balletten zijn geschreven op nieuwe muziek, andere op bestaande beroemde, klassieke composities (variërend van Mozart tot Boulez, en zijn favoriete componist Wagner) en weer andere in de vorm van wat hij noemde een ‘Spectacle total’. Tot Béjart’s bekendste balletten behoren Symphonie pour un homme seul (1955), Le Teck (1957), Le Sacre du Printemps (1960), de Vuurvogel (1970), de Notenkraker (2000) en zijn laatste ballet Le Tour du monde en 80 minutes (2007). Maurice Béjart overleed in 2007.

Maurice Béjart heeft de helft van de aan hem verleende Erasmusprijs ter beschikking gesteld aan zijn ballet- en bewegingsschool Mudra te Brussel. Dit was een centrum voor hogere opleiding en studie voor theatervertolkers. Aan studenten zijn beurzen verleend om te kunnen voorzien in hun levensonderhoud (lessen waren gratis). Ook werd de mogelijkheid geboden specialisten aan te trekken om cursussen te geven en de leerlingen met andere culturen in contact te brengen.