Oud-prijswinnaars

Werner Kaegi

Werner Kaegi

1977

“Wij hebben de geschiedenis nodig om ons de eigen en de vreemde identiteit te kunnen voorstellen” is een uitspraak van Werner Kaegi. De Zwitserse historicus Werner Kaegi (1901-1979) studeerde in Zürich, Florence, Parijs, Leipzig en Bazel. In 1929 promoveerde hij op een dissertatie over Von Hutten en Erasmus. Van 1934 tot 1971 was Kaegi hoogleraar te Bazel. Al in 1928 vertaalde hij Johan Huizinga’s biografie van Erasmus in het Duits. Tijdens een verblijf in Italië groeide Kaegi’s belangstelling voor de Renaissance en voor 19e-eeuwse historici zoals Michelet en Burckhardt. In de ‘Gesammtausgabe’ van Burckhardt’s werken (1928-1939) verzorgde Kaegi de kritische uitgave van de Kultur der Renaissance in Italien. Zijn levenswerk is echter de zevendelige monografie over Jacob Burckhardt. Hierin heeft hij op meesterlijke wijze het genre van de wetenschappelijke biografie beoefend. Kaegi geeft een helder inzicht in de problemen waarmee Burckhardt zich bezighield en hij getuigt tevens van een diepgaande kennis van de Europese 19de-eeuwse cultuur. In 1932 en 1936 verschenen Kaegi’s Historische Meditationen. Hierin stelt hij politieke thema’s aan de orde, in een historisch perspectief. Kaegi’s belangrijkste studieterrein betreft de ideeëngeschiedenis en de historiografie van de Middeleeuwen en de nieuwere tijd, de Verlichting en de 19e eeuw. Op scherpzinnige wijze heeft hij aangetoond hoe men zich in verschillende perioden rekenschap heeft gegeven van het verleden. Kaegi was een typisch vertegenwoordiger van de oude Europese klassiek-humanistische traditie, voor wie het gesprek met de geestelijke elite van alle tijden en landen de ware humaniteit betekende.

Werner Kaegi, de grote Huizingakenner, heeft van het hem toekomende bedrag de zogenaamde ‘Huizingaprijs’ ingesteld. Over een periode van tien jaar is aan een aantal veelbelovende studenten geschiedenis aan Nederlandse universiteiten deze prijs gegeven voor een doctoraalscriptie.